ﺧﻼﺻﻪ ﮔﺰارش
آﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻛﻲ ﻫﺎ ﺳﻨﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﺎﻣﻬﺎي ﻫﺮﻳﻚ را ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. ﺑﻌﺪاً ﺑﻪ ﺳﻨﻲ ﻫﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻛﻪ از ﻣﺤﻞ ﻓﺮار ﻛﻨﻨﺪ. ﻣﺎ از ﺟﺎي ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه و ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮﻳﺶ ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻴﻢ. درﺣﺎﻟﻴﻜﻪ آﻧﺎن ﺑﻪ ﺳﻨﻲ ﻫﺎ اﺟﺎزه دادﻧﺪ ﺗﺎ از ﻣﺤﻞ ﻓﺮار ﻛﻨﻨﺪ، ﺷﻴﻌﻪ ﻫﺎ را در داﺧﻞ ﻣﻮﺗﺮ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻨﺪ. ﺑﻌﺪاً آﻧﻬﺎ را از ﻣﻮﺗﺮ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻛﺮده و ﺑﺮ آﻧﺎن ﺗﻴﺮ اﻧﺪازي ﻛﺮدﻧﺪ.
“ﺣﺎﺟﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺧﺎن، دراﻳﻮر ﻣﻮﺗﺮ ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺑﺮي، ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎن، دﺳﺎﻣﺒﺮ 2011، ﻛﻮﻳﺘﻪ”
”ﻣﺎ ﻣﺮدﮔﺎنﻣﺘﺤﺮكﻫﺴﺘﻴﻢ“
ﮔﺮوﻫﺎي ﺷﺒﻪ ﻧﻈﺎﻣﻲ ﺳﻨﻲ ﻣﺬﻫﺐ و ﺷﻴﻌﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺑﺮاي ﺳﺎﻟﻬﺎي ﻃﻮﻻﻧﻲ در ﭘﺎﻛﺴﺘﺎن وﺟﻮد داﺷﺘﻪ اﺳﺖ وﻟﻲ ﺣﻤﻼت
ﺳﺎﻟﻬﺎي اﺧﻴﺮ اﻛﺜﺮا ﻳﻚ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﺑﻮده و ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺷﻌﻴﺎن ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﺢ و اﻓﺮاد ﻋﺎدي اي را ﻛﻪ دﻧﺒﺎل ﻛﺎرﻫﺎي روز ﻣﺮه ﺷﺎن روان ﺑﻮده اﻧﺪ، ﻫﺪف ﻗﺮار داده اﺳﺖ.
اﻳﻦ ﮔﺰارش ﺣﻤﻼت اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﺷﺒﻪ ﻧﻈﺎﻣﻴﺎن ﺳﻨﻲ ﻣﺬﻫﺐ را ﻛﻪ اﻛﺜﺮاً ﻋﻠﻴﻪ ﻫﺰاره ﻫﺎي ﺷﻴﻌﻪ ﻣﺬﻫﺐ در اﻳﺎﻻت ﺟﻨﻮب ﻏﺮﺑﻲ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎن از ﺳﺎل 2010 ﺗﺎ اواﻳﻞ ﺳﺎل 2014 ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ، ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺳﺎزي ﻣﻴﻜﻨﺪ. ﻫﺰاره ﻫﺎي ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎن ﻛﻪ ﺣﺪوداً ﻧﻴﻢ ﻣﻴﻠﻴﻮن ﻧﻔﻮس دارﻧﺪ، ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﺸﺨﺼﺎت ﭼﻬﺮه و ﺗﻌﻠﻘﺎت ﺷﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺷﻴﻌﻪ، ﺧﻮد ﺷﺎﻧﺮادر ﻗﺒﺎل اﻳﻦ ﺣﻤﻼت ﺑﻄﻮر ﺧﺎﺻﻲ آﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻨﺪ. از ﺳﺎل 2008 ﺑﺪﻳﻨﺴﻮ، ﺗﻌﺪاد ﺑﻴﺸﺘﺮ از 500 ﻫﺰاره ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه اﻧﺪوﻟﻲ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺧﻄﻴﺮ آﻧﺎن زﻣﺎﻧﻲ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻴﺸﻮد ﻛﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻓﻴﺼﺪي ﻓﺰاﻳﻨﺪه ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎن ﻫﺰاره در ﻣﻴﺎن ﻣﺠﻤﻮﻋﻲ ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎن ﺣﻤﻼت ﻓﺮﻗﻪ اي ﺷﻴﻌﻴﺎن ﺑﻴﻨﺪازﻳﻢ. ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻳﻚ ﭼﻬﺎرم از ﺷﻴﻌﻴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ اﺛﺮ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻫﺎي ﻓﺮﻗﻪ اي در ﺟﺮﻳﺎن ﺳﺎل 2012 در ﭘﺎﻛﺴﺘﺎن ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻗﻮم ﻫﺰاره اﻳﺎﻟﺖ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎن ﺑﻮده اﺳﺖ. در ﺳﺎل 2013، ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻧﻴﻤﻲ از ﺷﻴﻌﻴﺎﻧﻲ ﻛﻪدر ﭘﺎﻛﺴﺘﺎن ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﻫﺰاره ﺑﻮدﻧﺪ.
ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻫﺎي ﻓﺮﻗﻪ اي در دوران ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪدي ﻛﻪ ﭘﺲ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﭘﺎﻛﺴﺘﺎن ﺑﻪ ﻧﻈﺎم دﻣﻮﻛﺮاﺗﻴﻚ در ﺳﺎل 2008 ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪه اﻧﺪ، ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. از ﻧﻈﺮ اﻛﺜﺮ ﻫﺰاره ﻫﺎ، ﻧﺎﻛﺎﻣﻲ ﻣﺪاوم ﻣﻘﺎﻣﺎت اﻳﺎﻟﺘﻲ و ﻣﻠﻲ ﭘﺎﻛﺴﺘﺎن در ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي از وﻗﻮع ﭼﻨﻴﻦ ﺣﻤﻼت و ﻳﺎ ﺗﻌﻘﻴﺐ و ﻣﺤﺎﻛﻤﻪ ﮔﺮوپ ﻫﺎي ﺷﺒﻪ ﻧﻈﺎﻣﻲ اي ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ اﻳﻦ ﻧﻮع ﺣﻤﻼت را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ﻧﺸﺎﻧﺪﻫﻨﺪه ﻧﺎﺗﻮاﻧﻲ، ﺑﻲ ﺗﻔﺎوﺗﻲ و ﻳﺎ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧﻘﺶ ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻣﺬﻛﻮر در ﺣﻤﻼت اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﻫﺰاره ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﺎوﺟﻮد اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻴﭻ ﻣﺪرك و ﻳﺎ ﺳﻨﺪي وﺟﻮد ﻧﺪارد ﻛﻪ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه ﺣﻤﺎﻳﺖ رﺳﻤﻲ و ﻳﺎ ﺳﻴﺴﺘﻤﺎﺗﻴﻚ دوﻟﺖ از ﻟﺸﻜﺮ ﺟﻨﮕﻮي ﺑﺎﺷﺪ، وﻟﻲ ادارات ﺗﻨﻔﻴﺬ ﻗﺎﻧﻮن، ﻧﻈﺎﻣﻴﺎن و ﻗﻮت ﻫﺎي ﺷﺒﻪ ﻧﻈﺎﻣﻲ ﭘﺎﻛﺴﺘﺎن اﻗﺪاﻣﺎﺗﻲ اﻧﺪﻛﻲ را در ﻗﺒﺎل ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻫﻤﭽﻮن ﺣﻤﻼت و ﻳﺎ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي از وﻗﻮع ﺣﻤﻼت ﺑﻌﺪي اﻧﺠﺎم داده اﺳﺖ. ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺣﻤﻼت ﻟﺸﻜﺮ ﺟﻨﮕﻮي از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻮاردي ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻫﺎي اﻋﻤﺎل ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﮔﺮوﻫﺎي ﻏﻴﺮ دوﻟﺘﻲ و ﺧﺼﻮﺻﻲ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، وﻟﻲ ﻣﻘﺮرات ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ ﺑﻴﻦ اﻟﻤﻠﻠﻲ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻫﺎ را ﻣﻜﻠﻒ ﻣﻲ ﺳﺎزد ﺗﺎ در ﻣﻮرد ﺗﺨﻠﻔﺎت ﺟﺪي و ﻣﻜﺮر ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﻛﺎﻣﻞ اﻧﺠﺎم داده و ﻣﺮﺗﻜﺒﻴﻦ ﻫﻤﭽﻮن ﺟﺮاﻳﻢ را ﻣﺠﺎزات ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. درﻏﻴﺮآن، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻫﺎي ﻧﺎﻗﺾ ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ ﻗﻠﻤﺪاد ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ.
ﺧﻮﻧﻴﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﺣﻤﻼت ﻛﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺗﻠﻔﺎت ﻧﺎﺷﻲ از ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻫﺎي ﻓﺮﻗﻪ اي در ﭘﺎﻛﺴﺘﺎن از زﻣﺎن اﺳﺘﻘﻼل اﻳﻦ ﻛﺸﻮر در ﺳﺎل 1947 ﻣﻴﻼدي ﺛﺒﺖ ﮔﺮدﻳﺪه اﺳﺖ، در ﻣﺎﻫﺎي ﺟﻨﻮري و ﻓﺒﺮوري 2013 ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﺑﻮﻗﻮع ﭘﻴﻮﺳﺖ ﻛﻪ ﺣﻤﻼت اﻧﻔﺠﺎري ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ در ﺷﻬﺮ ﻛﻮﻳﺘﻪ ﺣﺪ اﻗﻞ 180 ﺗﻦ از ﻫﺰاره ﻫﺎ را ﺑﻪ ﻛﺎم ﻣﺮگ ﻓﺮﺳﺘﺎد. ﻟﺸﻜﺮ ﺟﻨﮕﻮي ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ اﻳﻦ ﺣﻤﻼت را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﮔﺮﻓﺖ.
در 10 ﺟﻨﻮري 2013 ﻳﻚ ﺣﻤﻠﻪ اﻧﺘﺤﺎري اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ﺑﺮ ﻳﻜﻲ از ﺳﻨﻮﻛﺮ ﻛﻠﭗ ﻫﺎي ﺷﻬﺮ ﻛﻮﻳﺘﻪ ﻛﻪ اﻛﺜﺮا ﻫﺰاره ﻫﺎ در آﻧﺠﺎ رﻓﺖ و آﻣﺪ ﻣﻴﻜﺮدﻧﺪ، ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪن 96 ﺗﻦ و زﺧﻤﻲ ﺷﺪن 150 ﺗﻦ دﻳﮕﺮ ﮔﺮدﻳﺪ. ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻠﻔﺎت ﺑﺮ اﺛﺮ اﻧﻔﺠﺎر واﺳﻄﻪ ﻧﻘﻠﻴﻪ اي ﻛﻪ در ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﻛﻠﭗ ﻣﺬﻛﻮر ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪه و ﺣﺪود 10 دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﺗﺮ از ﺣﻤﻠﻪ اﻧﺘﺤﺎري اول ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ، ﺑﻪ ﻣﻴﺎن آمد.
برای به دست آوردن گزارش کامل با فرمت پی دی ایف اینجا کلیک کنید.