احمدپور- باميان
تاكنون از طرف دولت به جز چند اداره محدود كه انترنت دارند متباقي دسترسي به خدمات انترنتی كه يكي از نيازمنديهاي اصلی در قرن معاصر ميباشد، ندارند. رياست اطلاعات و فرهنگ كه يكي از رياستهاي مسوول در رابطه به ارایه خدمات عامه از جمله كتابخانه و انترنت میباشد، تاكنون هيچگونه اقدام در این زمینه نكرده است.
ظفر ساعد، يكي از دانشجويان دانشگاه باميان میگويد: «بيشترين مشكلات جوانان اين ولايت نبود كار ميباشد. كساني كه از دانشگاهها فارغ ميشوند هم كار مناسب به دست آورده نميتوانند و تعداد جواناني كه به كارهاي مزدوركاري و يا كارهاي شاقه مصروف میباشند هم برايشان تسهيلات كاري فراهم نيست. دولت هم در اين زمينه هيچ توجه ندارد. محصلينی كه در دانشگاه باميان مصروف تحصيل میباشند، دسترسي به امكانات تحقيقي از جمله انترنت و كتابخانه مجهز ندارند. تعداد زيادی از جوانان به خاطر نبود كار راهي كشورهاي همسايه میشوند كه در نتيجه به بدبختيهاي فراوان دچار ميشوند. اكثرا به خاطري كه به صورت قاچاق میخواهند وارد كشورهاي همسايه شوند، جانشان را از دست ميدهند و يا اینکه ماهها به زندان در مرزها به سر ميبرند و تعدادیشان هم به اعتياد و موادمخدر روي میآورند.»
هاشم هنايش، يكي ديگر از محصلين دانشگاه باميان میگويد: «در باميان با منابع محدود معلوماتي و تحقيقي ما دانشجويان با مشكلات زيادی دست و پنجه نرم میكنيم. حتا براي يك موضوع تحقيقي ناگزير هستيم از مركز يعني كابل كتاب مورد نظر را بخواهيم. از يك طرف بهموقع نميرسد و از طرف ديگر يك محصل اين توانایي را ندارد كه براي تمام موضوعات خويش كتاب خريداري كند. يك مركز انترنتی كه بتواند نيازمنديهاي محصلين را برآورده بسازد و تخفيف در قسمت فيس انترنت براي محصلين داشته باشد، وجود ندارد. بنا اكثرا موضوعات تحقيقي و علمي ناتكميل میماند و يا اینکه با دنيايی از مشكلات آن را جمعآوري مینمايیم.»
كبير دادرس، مسوول مركز معلومات و ارتباطات جوانان در باميان میگويد: «بيشترين مشكلات جوانان باميان را نبود شغل تشكيل ميدهد. جواناني كه حتا از دانشگاهها فارغ ميشوند، بيكار ميمانند و حرفهای هم در باميان وجود ندارد و اكثر جوانان در اين ولايت از بيكاري رنج میبرند و زيادتر جوانان، خارج از كشور سفر ميكنند كه متاسفانه دچار مشكلات و بدبختيهاي بيشتر ميشوند. به خاطري كه به صورت قاچاق میخواهند وارد كشورهاي همسايه شوند.» وي میگويد: «در باميان كار اساسي به خاطر بهبود و رشد جوانان صورت نگرفته كه امروز مشكلات جوانان را مرفوع بسازند. همچنین دسترسي به معلومات و تحقيقات يكي از نيازمنديهاي جوانان و كساني كه محصل و متعلم میباشند است كه متاسفانه در باميان نه انترنت درست وجود دارد و نه كتابخانهای كه بتواند جوابگوي نيازمنديهاي جوانان باشد.» وي میافزاید: «مركز معلومات و ارتباطات جوانان كه از طرف موسسه يونیسف به حمايت آمريت امور جوانان ايجاد شده توانسته برنامههاي مفيدی را اجرا نمايد. از جمله وركشاپهاي خبرنگاري، ارتقاي ظرفيت، كورسهاي انگليسي و كمپيوتر و برنامههاي مختلف ديگر را تا هنوز براي جوانان انجام داده است. آمريت امور جوانان و مركز معلومات و ارتباطات جوانان تمام پستهايی كه در سطح افغانستان اعلام ميشود را از طريق انترنت میگيرد و توسط جريده براي جواناني كه نيازمند كار ميباشند اطلاع ميدهد و برايشان راهنمایي میكنيم و كوشش میكنيم كه يك سهولت كاريابي براي جوانان ايجاد نمايیم.»
هشت صبح
مهدی امینی
بامیان با جمعیت چند ملیونی چرا از وزارت مخابرات در خواست خط تلفن نمی کند که مردم با تلفن ارزان و انترنت پرسرعت ارتباط بر قرار کنند.