کسی هست که به داد مغاره نشینان بامیان برسد

جاوید عطایی

ولایت بامیان یکی از ولایت های دور افتاده و عقب مانده به شمار میرود و بسیاری از باشند گان این ولایت دربیکاری به سر میبرند. این معضل باعث شده است که شماری از باشند گان این ولایت در مغاره ها زندگی کنند. مغاره نشینان ولايت بامیان میگویند که بخاطر نداشتن سرپناه مناسب، در مغاره های کوه مسکن گزین شده و دراین مغاره ها نیز با مشکلات زیادي مواجه بوده، وضعيت زندگي و روزگار شان بسيار خراب است. اکثریت این مغاره نشينان را مهاجریني تشکیل میدهند که از کشورهای ایران و پاکستان عودت نموده، به مركز ولايت باميان روي آورده اند.

اين مهاجرين بي سرپناه، میگویند از یکسو زمستان سرد و از سوی دیگر عدم امکانات لازم براي زندگي و در راس آنها نداشتن خانهء مناسب براي بودوباش، بر مشکلات شان افزوده است.

ابراهیم با زن و نه فرزندش در یکی از این مغاره زندگی میکنند خانم ابراهیم میگوید که شوهرش ساعت هشت صبح به منظور دریافت کار به شهر بامیان رفته است او می افزاید که شوهرش هفته دو تا سه روز کار پیدا میکند و دیگر روز ها بیکار است به گفتهء مسوولان کمیسیون حقوق بشر؛ خانواده هایي که در مغاره ها زندگی میکنند، در وضعیت بد اقتصادی قراردارند و تقریباً 5% از آنان را خانواده های بی سرپرست تشکیل می دهند، که این خانواده ها در فامیل شان کسی را به عنوان کارگر و یا نان آور ندارند.

اين مغاره نشينان با شكايت از دشواري وضع زندگي شان میگویند كه در فصل تابستان، درين مغاره هاي كوه، با حشرات خطرناکي مانند مار و گژدم زندگی میکنند، که اکثریت اوقات این حشرات، اطفال شانرا می گزند و حيات شان را با خطر مواجه مي سازند.

اما در زمستان که این مغاره ها در اثر ریزش برف و باران، سرد و نمناک ميشود، آنان از یکسو در اثر سردی هوا مریض مي شوند و از سویي هم به امراضي همچون سينه بغل و استخوان دردی، دچار میگردند.از سوی دیگر؛ مسوولان امور در باميان میگویند که مغاره نشینان در اين ولايت، به آب صحی نیز دسترسی ندارند، که این خانواده ها برای تهیهء آب آشامیدنی از آب دریا استفاده میکنند.

در همین حال، محمد ظاهر شهیدانی, شار وال بامیان با پذیرفتن این چالش ها می گوید که برای مغاره نشینان، زمین جهت ساختن سرپناه توزیع خواهند کرد. ساكن شدن اين بي سرپناهان در مغاره ها، از يكسو شرايط دشوار و طاقت فرسايي از زندگي را بر خود آنها تحميل مي كند و از سوي ديگر، بود و باش آنها در مغاره هاي باستاني، به هويت و حفاظت اين آثار باستاني، شديداً آسيب مي رساند.

منبع؛ طلوع بامیان