نویسنده: رهین فرهمند
گزارشهای خبری حاکی از آن است که در ولایت میدان وردک، کوچیها بار دیگر به سمت هزاره جات حرکت کرده و با گماشتن نظامیان خویش برتپه های حاکم در ولسوالی های کوتوب و حومه مرکز این ولایت وضعیت را بحرانی ساخته اند. بدون تردید حضور مجدد کوچی های مسلح در بهسود ولایت میدان وردک نقض آشکار فرمان ریاست جمهوری بوده و معلوم است که عدم تطبیق این فرمان می تواند باعث تضعیف جایگاه نهاد های رسمی کشور و همینطور بحرانی تر شدن اوضاع گردد.
این در حالیست که بخش های از این فرمان تاکنون تطبیق گردیده و بر اساس این فرمان تاکنون 2000 نمره زمین برای کوچیها در ولایت لوگر از سوی حکومت توزیع شده است. پدیده کوچیگری به نظر می رسد در شرائط کنونی به یک تهدید جدی برای امنیت و ثبات سیاسی کشور تبدیل شده است، تداوم این روند و عدم رسیدگی فوری و جدی به آن بدون شک با عث شکل گیری بحران عظیم ملی خواهد شد. دقیقا به همین دلیل است که کمیسیون امور کوچیها و قبایل پارلمان نیز از مسئولان امنیتی کشور خواسته است تا جلو درگیری احتمالی میان کوچیها و هزاره ها را در بهسود بگیرند.
متاسفانه به گفته برخی آگاهان هیاتهایی که برای حل معضل کوچیها و هزاره ها ایجاد شده اند، توانایی حل این معضل را ندارند. این در حالیست که ده سال است که کشمکش های کوچیها و هزاره ها در ولایت میدان وردک به یک معضل جدی برای کشور تبدیل شده است و مردم محل همواره سعی کرده اند با همراهی تمام با دولت و نهاد های مسئول مسائل کشور حل و فصل گردد. جابهجا شدن کنونی کوچیها در نزدیکی ولسوالی بهسود ولایت میدان وردک، باعث افزایش نگرانی های در افکار عمومی جامعه شده است بسیاری بر این باور اند که طالبان با استفاده از کوچیها پولیس و سربازان اردوی ملی را در ولایت میدان وردک هدف قرار داده اند.
معاون ریاست امنیت ملی افغانستان میگوید طالبان با استفاده از کوچیها بر نیروهای امنیتی حمله کرده اند. عبدالقیوم کتوازی، معین ولایتی ریاست امنیت ملی که به پرسشهای نمایندگان پارلمان پاسخ میداد، گفت که طالبان با استفاده از حضور کوچیها در میدان وردک یک پولیس را کشته و دو پولیس دیگر را زخمی کرده اند.
پولیس ملی در هفته گذشته به منظور دانستن جنجالی که میان کوچی ها و هزاره ها در ولایت میدان وردک به وجود آمده بود، به آنجا رفتند که با کمین طالبان مواجه شدند که در اثر آن یک پولیس کشته و سه تن دیگر آنان زخمی شدند. در چنین شرائطی از دولت انتظار می رود که هیات با صلاحیتی را که دارای صلاحیت ها و اقتدار لازم در حل منازعات باشد تعیین نموده و بجای هیاتهای محلی که به نظر می رسد ناتوان از حل چنین منازعات اجتماعی است جایگزین نماید. بدلیل آنکه در سال های گذشته برخورد میان کوچی ها و مردم محل تظاهرات گسترده مردم را در کابل و سایر شهر های کشور به دنبال داشت.
ساکنان محلی میگویند که کوچیها مسلح هستند و اموال آنها را غارت میکنند، کشتزارهای مردم را از بین میبرند و خانههایشان را آتش میزنند. در سال گذشته بعد از برخورد میان کوچیها و هزاره ها، رییس جمهور فرمان داد که برای کوچیها زمین توزیع شود تا از برخورد آنها با مردم مسکونی جلوگیری گردد این اقدام گام مهمی در جهت پایان دادن به بحران کوچیگری در کشور بود انتظار می رود تطبیق این فرمان بتواند برای همیشه این مشکل را ریشه کن کند.
پرسش اساسی این است که تکرار كشتار مردم بي دفاع محلی توسط طالبان در پوشش کوچی ها و آتش زدن خانه ها و مواشي اين مردم تا چه اندازه مي تواند قابل تحمل براي اين مردم باشد. مسلما كاسه ي صبر اين مردم در صورت عدم توجه دولت سرريز خواهد شد. بدیهی است که هيچ كسي نمي تواند در برابر تصاحب املاك و خانه هاي شان دست زير علاشه بنشيند و نگاه كند.
حال آنكه اعتراضات مدني و قانونمند سالهای گذشته شهروندان کشور در شهر های مختلف نشان از تلاش شهروندان کشور در حل مسالمت آمیز مسائل کوچی ها و ساکنان محلی بود. بنا بر اين با توجه به شرائط بسيار دشوار و ثبات وامنيت شكننده كشور بايسته است دولت كه از تمامي اقوام و مليت هاي كشور نمايندگي مي كند به زود ترين فرصت به اين مسئله رسيدگي نمايد. مسلما كسي نمي خواهد كه در حق كوچي ها و يا ساکنان بومی منطقه ستم و يا ظلم و حق كشي صورت بگيرد از اين رو بهترين راه اين است كه دولت هم درقبال كوچي ها اسكان آنان را عملي نمايد و هم فرمان منع هميشگي رفتن كوچي ها به هزاره جات را بصورت کامل تطبیق نمايد.
زيرا تجربه سال هاي اخير بخوبي نشان داد كه نه هزارجات گنجايش ورود جمعيت هاي ديگر را دارد و نه مردم مي توانند چنين چيزي را بپذيرند و نه اينكه براي كوچي ها چنين جنگ ها و درگيري هاي پي هم سودي دارد. از اين رو اسكان كوچي ها و تطبیق فرمان منع رفت و آمد كوچي ها در اين مناطق مي تواند براي هميشه اين مشكل را حل نموده و زمينه شكل گيري وحدت و اتفاق ملي را كه يك ضرورت مبرم و اساسي كشور نيز هست را فراهم نمايد.
تداوم حملات كوچي ها و برخورد هاي تنش آلود آنان با مردمان مناطق مركزي كشور مي تواند ثبات و امنيت شكننده كشور را به جد آسيب رساند. درحاليكه دولت در تلاش است تا پروسه سراسري صلح را در كشورعملی سازد در چنين شرائطي اگر به خواسته هاي مردم محل و كوجي توجه نشود مسلما تلاش هاي صلح عقيم خواهد ماند.
در نتيجه تلاش هاي چندين ساله ي دولت به شكست مواجه مي گردد. بويژه انكه اين احتمال هم بسيار زياد است كه دست هاي براي به هم زدن ثبات و امنيت نسبي در كشور كوچي ها را تحريك براي حضور در اين مناطق كرده باشد. قرائن و شواهد نشان می دهد که مشكل علف چر ها واحتياجات كوچي ها نيست زيرا آنان خود بهتر از ديگران مي دانند كه مناطق مركزي هزگز ظرفيت پذيرش جمعيت هاي تازه و مواشي آنان را ندارد و عملا رفتن آنان به اين مناطق نيز بي فايده خواهد بود.
این مسئله از آنجا کاملا روشن می گردد که کوچیگری اینک در کشور به یک تهدید جدید علیه امنیت و ثبات کشور تبدیل شده است و كوچيها بصورت طبیعی با زن و فرزند، گله و مواشي به جاي مي روند نه با تعداد زياد افراد مسلح و سلاح هاي سبك و سنگين، سرباز و مردان جنگي صرف. گذارش ها حاکی از آن است که تعداد زياد مردان مسلح كه هيچ تفاوتي با مخالفان دولت و طالبان مسلح ندارند وارد برخی مناطق شده اند.
از ين رو در اينكه ممكن است دست ها و توطئه هاي بزرگي در كشور در جريان باشد هيچ بعيد نيست. دولت بويژه شخص رئيس جمهور باید فورا اقدام نمايد كه اين مشكل براي هميشه حل و فصل گردد. در غير اين صورت احتمال شكل گيري بحران ها ومشكلات به مراتب بزرگ تر از اين كاملا وجود دارد.
منبع: روزنامه ی افغانستان
شبکه ی سرتاسری مردم هزاره